ćwiczenia literackie
Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było świat w deszczu. Nieco spowolniały, ospały, zakatarzony… Utwory dekadentów z końca XIX wieku nagle ożyły i dostosowały się do nastroju chwili. Historia lubi się powtarzać. Nastroje widać też…
Autor: Ewa Majewska
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży lubię odpoczywać.
Bezkresny ocean, białe mewy i żadnych turystów… Łódź z zaopatrzeniem przypływa tylko cztery razy w roku. Wyspa, ocean, niebo i ja. Czasem z zaproszonymi przeze mnie gośćmi, którzy przypływają z łodzią z zaopatrzeniem i zostają na jakiś czas.
Jeśli do tego dodamy bezprzewodowy internet i możliwość porozmawiania z rodziną i znajomymi, to mamy piękne połączenie pracy i odpoczynku…
Kiedy znajduję się poza wyspą, lubię wyobrażać sobie tę plażę. Wystarczy zamknąć oczy i łatwo zobaczyć białą plażę, morskie fale, bezchmurne niebo i mewy – gadające ze sobą, łowiące ryby lub latające na tle błękitnego nieba…
Autor: Ewa Damentka
Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często siadały tu zakochane pary. Na ławce wycinano serca i inicjały kochanków. Niektóre pary po latach wracały do ławeczki, szukając na niej pozostawionych przez siebie znaków. Byli też tacy, którzy tu już nigdy nie wracali, a wycięte przez nich serca zarastały lub murszały.
Autor: Andrzej
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży przesiadywało stado ptaków. Wyspa była miejscem odpoczynku przed dalszym lotem.
Ptaki miały tam do dyspozycji ławice małych ryb i kilka gatunków ślimaków.
Wyspa nie była zamieszkana przez ludzi, ale była znana właśnie z czasowego pobytu pięknych ptaków. Zdarzały się dni, że na wyspę przypływali biolodzy. Lądujący helikopter na moment płoszył ptaki, ale później wszystko wracało do normy.
Pracownicy badali nie tylko zwyczaje ptaków, ale też wielogatunkową florę, w którą obfitowała wyspa.
Autor: Adam
Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było pięć baletnic, ćwiczących „Jezioro łabędzie” na szerokim chodniku. Przechodnie przystawali z dziećmi, inni bili brawa. Zbyt krótko tańczyły, aby wyjść i dowiedzieć się czegoś więcej.
Autor: Ewa Majewska
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży często przesiadywał postawny mężczyzna, który rozmyślał, wpatrując się w bezkresny ocean. Lubił też kłaść się na plaży i wtedy rozmyślał, patrząc w niebo.
Znajdował przyjemność w samotnym przebywaniu na bezludnej wyspie. Miał łódź, więc jeśli zatęsknił za ludźmi, to wsiadał do niej i odwiedzał rodzinę i znajomych mieszkających na innych wysepkach tego archipelagu. Czasami spotykali się na największej wyspie, która mieściła ich wszystkich.
Mężczyzna kiedyś lubił światowe życie i lubił też wpływać na życie innych ludzi – czy tego chcieli, czy nie. Co więcej, gdy nie chcieli, był tym bardzo podekscytowany i wręcz zmuszał ich, by przejęli jego punkt widzenia. Głośno zaś mówił, że się o nich troszczy i robi to dla ich dobra.
Kiedyś chełpił się tymi „osiągnięciami”, teraz myślał o nich z pewnym zawstydzeniem. Był już starzejącym się człowiekiem, gdy zrozumiał, że inni ludzie także mają prawo do samostanowienia. Jego rodzina również. Wtedy wpadł na pomysł, by kupić cały archipelag i dać członkom swojej rodziny wybór – żeby każdy z nich zdecydował, jak i gdzie chce mieszkać – samotnie na swojej wysepce, w towarzystwie najbliższej osoby (lub kilku osób), czy też w dużym towarzystwie na wielkiej wyspie. Każdemu dał środki, by zagospodarował się w miejscu, które wybrał. Sam, na własnej wyspie, postawił luksusowy, wygodny dom. Zadbał też o teleskop, by patrzeć na gwiazdy. Na środku wyspy wybudował saunę i basen, żeby mógł w nim pływać, jak nie będzie mu się chciało iść na plażę lub gdy będzie brzydka pogoda.
Wybudował sobie również dużą bibliotekę, w której zgromadził interesujące go książki z prawie całego świata. Wybudował też pas startowy dla samolotu, który czekał w gotowości na sąsiedniej wysepce. Dbał o niego pilot, mieszkający obok hangaru. Pozostali pracownicy zamieszkiwali pobliskie wysepki. Biuro mieściło się na dużej wyspie. Kiedy jego pracownicy przypływali lub przylatywali do pracy – to wszyscy byli uśmiechnięci i wypoczęci. On również…
Autor: Brzozowa Bajdulka
Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często ławeczka chciała udać się za tymi, którzy zasiadali na niej i prowadzili długie, a czasem krótkie rozmowy. Niektórzy z nich wracali. Łatwo poznawała ich wtedy. Sami zostawiali na niej ślady – odłupany kawałek farby lub inicjały. Szczególnie lubiła wiosnę i lato – wówczas była najbardziej pożądana i potrzebna. Najczęściej to pary młodych ludzi krążyły przy niej, czekając aż się zwolni. To miłe, kiedy widzisz, że ktoś cię potrzebuje – a wiesz, że możesz mu coś ofiarować.
Autor: Ewa Majewska
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży świeciło gorące słońce i dawało energię żyjącym tam istotom. Dzięki temu miały one siłę i ochotę wsiąść czasem do łódki i płynąć do sąsiednich wysepek lub na stały ląd.
Były to przeważnie bardzo miłe podróże. Kiedy zdarzył się jednak wyjątek i zmierzyć się trzeba było z jakimiś trudnościami i przykrościami, powrót na rajską plażę był tak cudowny, jak ona sama.
Wyspa karmiła miłością swoich mieszkańców. Dawała wsparcie i bezpieczeństwo. Czasem śmiała się do łez ze swoimi dziećmi.
Była wyjątkowa. Mieszkańcy innych wysp i lądów dzięki niej wierzyli, że jest to możliwe, żeby stworzyć rajską wyspę lub ląd w swoim własnym świecie.
Autor: Wędrowny Grajek
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży rosły zielone palmy. Dalej był las i kilka chat zrobionych z liści i gałęzi. Na wyspie zawsze było ciepło. Mieszkały tam małe zwierzęta i, o dziwo, ludzie. Wyspa leżała na szlaku handlowym, więc nie było problemu z jej zaopatrzeniem w potrzebne rzeczy. Miało to miejsce raz na jakiś czas, ale dawało możliwość stałego przebywania tam ludzi.
Na wyspę przybywali majętni ludzie, którzy chcieli oderwać się od świata. Wielu z nich było już wszędzie, ale wyspa była czymś wyjątkowym. Pobyt na niej, choć bardzo kosztowny, był rajem dla duszy, ciała i umysłu.
Autor: Adam
Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży wylądował kosmita, oddelegowany do tego celu przez dowództwo całej armii kosmicznych najeźdźców, którzy chcieli podbić naszą planetę. Na podstawie wcześniejszych obserwacji wywnioskowali, że ludzie mogą im w tym przeszkodzić, więc wybrali odludną i bezludną wysepkę, żeby spokojnie uruchomić procedurę inwazyjną i dokonać skutecznego podboju Ziemi i wszystkich jej mieszkańców.
Kosmita wysiadł ze swego statku i z triumfem rozglądał się po plaży. Jego towarzysze przyglądali się temu uważnie, obserwując wielkie ekrany w swoich dużych i małych statkach orbitujących dookoła Ziemi. Kosmita zaczął rozkładać sprzęt, potrzebny do uruchomienia procedury inwazyjnej. Nawet nie zauważył, że na oceanie utworzyła się wielka fala, która zmierzała w kierunku wyspy. Jego towarzysze również tego nie zauważyli, bo wszyscy byli skupieni na procedurze rozstawiania sprzętu i odpowiedniego łączenia ze sobą wszystkich jego elementów.
Tymczasem fala przybyła do wyspy i ją zalała. Po prostu przykryła całą wyspę i płynąc dalej, uniosła ze sobą wszystko, co na wyspie się znajdowało. Kosmita oraz jego statek i cały rozstawiany sprzęt zniknęli w otchłani oceanu.
Zaskoczeni kosmici długo milczeli. Potem jeszcze dłużej naradzali się ze sobą. Wreszcie zdecydowali, że nie opłaca się im podbijać planety, która sama skutecznie broni swoich mieszkańców. Polecieli więc w kosmos, szukać innej planety, która by im odpowiadała. A tymczasem morskie fale znowu leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu…
Autor: Ewa Damentka