Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o różowej fujarce, która zawędrowała kiedyś do dziecinnego pokoju. Każde dziecko, które brało ją do ręki, zaczynało grać skoczne melodie, jeśli to był dzień, lub rzewne i spokojne, jeśli to był wieczór.
Nocami, gdy spały, fujarka grała sama, a ich sny były miłe i kolorowe.
Autorka: Ewa Damentka