Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często siadała niej starsza pani, elegancko ubrana, w kapeluszu i w rękawiczkach. Przechodząc koło niej czułam zapach delikatnych perfum. Ona jednak nikogo nie widziała. Jej wzrok był utkwiony w jeden punkt, a na ustach igrał leciutki uśmiech. Kim była ta pani? Co ją wiązało z tym miejscem? Czy ją jeszcze spotkam podczas kolejnego spaceru w parku?
Autor: Meidi