Morskie fale leniwie obmywały piaszczystą, białą plażę rajskiej wyspy, leżącej na środku wielkiego oceanu. Na tej właśnie plaży zbudował swój pierwszy szałas młody człowiek, imieniem Dawid. Szukał tu spokoju i odosobnienia, aby odnaleźć swoją drogę i nabrać sił do stawienia czoła wyzwaniom, z jakimi miało się wkrótce zmierzyć całe jego plemię. Długi czas siedział w skupieniu, wpatrując się w bezkres oceanu. Czekał. Czekał. Czekał i czekał… Ufał, że nadejdzie, bo tak zawsze mówili mu jego przodkowie i nauczyciele. Ściskając w dłoniach piasek i mrużąc od słońca oczy, cierpliwie i ufnie czekał. Ćwiczył się w dyscyplinie i nie przestawał ufać. Jego wytrwałość w końcu została nagrodzona. Bez wielkich fajerwerków. Po cichu. Tak cichutko, że nikt, poza nim samym, nie domyślił się, że to już… I że światu przybył kolejny oświecony wojownik.
Autor: Ewa Majewska