Tag: brzózka

Roztańczona brzózka – 13

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu na jej listku przysiadła żółto-czarna osa. Posiedziała chwilę i pofrunęła dalej. Przy brzózce rosły urodziwe kozaki – piękne grzyby. W pobliżu mieszkał ślimak, a trochę dalej jeż. Często brzózkę odwiedzali zajączek i mała lisiczka.

Brzózka była bardzo gościnna i cieszyła się, gdy ją odwiedzano. A goście lubili brzózkę i siebie nawzajem. Często się spotykali i całe godziny spędzali na wspólnych pogawędkach.

Autor: Mgiełka-Iskierka

Roztańczona brzózka – 12

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu zobaczyła ją malarka. Chciała ją namalować, ale zrezygnowała, gdyż uznała, że ani kredka, ani farba nie oddadzą tego cudownego wrażenia, które chciała uchwycić. Usiadła więc przed brzózką i spędziła kilka godzin, podziwiając jej piękną sylwetkę i wdzięczne ruchy.

Autor: Ewa Damentka

Roztańczona brzózka – 11

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu na polanę przybyły krasnale. To, że zwierzęta leśne widziały krasnale razem, nie oznaczało, że krasnale się znają. Znalazły się tam w jednakowym czasie, przy pomocy działania dobrej energii. Tak więc krasnale musiały się poznać. Każdy z krasnali miał przy sobie inną zabawkę i jeden z nich wpadł na pomysł, aby każdy przyjął pseudonim wzięty od swojej zabawki.

Z racji tego, że byli już grupą, a świeciło piękne słońce, okrzyknęli się grupą słonecznych krasnali. Wiadomo jednak, że czasami też pada deszcz. Pierwsze obrady krasnali poświęcone były temu, jak ogrzać zimny deszcz, jeśli się taki przytrafi. Krasnale wybrały kierownika zgromadzenia i wszyscy mieli możliwość wypowiedzenia się. W wyniku obrad uzgodniono, że trudno jest podgrzać cała chmurę, ale pojedyncze krople będzie już łatwiej. Zgromadzenie uznało, że spotkają się następnego dnia, żeby uzgodnić, jak to zrobić.

Autor: Adam

Roztańczona brzózka – 10

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu nadszedł huragan, który poczynił w lesie spore spustoszenia. Połamał gałęzie i stare drzewa. Niektóre wyrwał z korzeniami. Brzózka była giętka i elastyczna. Chociaż bardzo się bała, wyszła z huraganu bez szwanku. Swoją elastycznością uratowała własne życie. Gdy huragan minął, brzózka była cała, zdrowa, zdziwiona i szczęśliwa jednocześnie. Dalej rosła, tańczyła, poruszając się wdzięcznie pod wpływem lekkiego wiatru, który szeptał jej, że zawsze przy niej będzie, a prawdziwie huragany zdarzają się bardzo rzadko. Brzózka natomiast pamiętała, żeby pielęgnować swoją giętkość i elastyczność, bo te właśnie cechy już raz ją uratowały.

Autor: Jagódka

Roztańczona brzózka – 9

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu pod jej gałęziami wystawiono szpitalne łóżko z wyjątkowym Pacjentem, leżącym w gorączce. Trzeba, aby zaczerpnął świeżego powietrza, żeby Leśna Brzoza przytuliła go i dała trochę ciepła. W tym momencie gałązki Brzozy musnęły Pacjenta (który był Wielkim Doktorem) po twarzy, gładząc jego policzki, krótko przystrzyżoną głowę, a następnie całe ciało, zatrzymując się na dłużej nad lewą stopą.

Gałązki, z tysiącami miękkich białawo-zielonych, aksamitnych listków, chwyciły obolałe ciało Doktora i jego wielkie serce, i delikatnie ukołysały, dając mu Miłość, Ciepło i Spokój. Pacjent uśmiechnął się, jego energia zaczęła żywiej krążyć po ciele. Brzoza bowiem uosabiała Kosmiczną Żeńską Energię, której tak mu brakowało. Poczuł jej Miłość i Pocałunki na całym obolałym ciele. Wie już jaką podjąć decyzję.

Autor: Hania

Roztańczona brzózka – 8

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu na polankę przyszły elfy. Były ponadczasowe, młode i przedwieczne jednocześnie. Stwierdziły – „jakie miłe miejsce, a dopiero teraz je znalazłyśmy”. Zaczęły śpiewać, grać i tańczyć, Było im bardzo dobrze i nie zauważyły małego chłopca z pobliskiej wioski, który schował się w krzakach na brzegu polanki i bał się drgnąć, żeby nie spłoszyć cudownych istot. Dość długo siedział tak i patrzył, patrzył, patrzył. Jak był już dorosły, nigdy nie mógł odnaleźć tej polanki, choć bardzo tego chciał.

Autor: Borówka

Roztańczona brzózka – 7

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu przyszła wiosna, później lato. Dzień był długi i był czas na obserwacje. Na polanę przyszedł starszy pan z wnukiem. Wnuk dowiedział się, że jeszcze kilka lat temu owa brzoza była małą roślinką, która dzięki sprzyjającym warunkom pięknie urosła.

– To drzewa nie są od razu duże? – zapytał malec.

– No nie – odparł dziadek – drzewa, podobnie jak ludzie, najpierw są małe a potem duże

– Dziadku!!! Więc ty też kiedyś byłeś mały!

Autor: Adam

Roztańczona brzózka – 6

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu, gdy świeciło słońce, na polanie pojawił się mały, piękny zajączek. Uśmiechnął się do brzózki, a ta w podziękowaniu ukłoniła mu się pięknie. Jej gałęzie, jak długie piękne włosy, pogłaskały go po nosku. Zajączkowi sprawiło to przyjemność. Potrzebował tego.

Gdy był już starszym zajączkiem, przyprowadził na tę polanę swoje małe zajączki, dając im możliwość poznania czułości lekkich liści.

Autor: Patisonek

Roztańczona brzózka – 5

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu listki brzozy zaczęły drżeć inaczej. Wiatr pieścił je jak zwykle…

Listki jednak już nie wibrowały na wietrze, lecz zaczęły kołysać się równomiernie. Brzózka stała się brzozą, a pod nią działy się odtąd cuda…

Autor: Marek Jasiński

Roztańczona brzózka – 4

Roztańczona brzózka rosła na leśnej polanie. Jej gałązki oraz listki szeleściły i migotały, wdzięcznie poruszając się pod wpływem lekkiego wiatru.

Pewnego razu wiatr się nasilił. Listki były tym bardzo zdziwione i zmęczone. Nigdy dotąd nie musiały włożyć tyle energii, żeby walczyć z wiatrem.

Wieczorem natomiast wiatr zupełnie ustał. Listki i gałęzie zastanawiały się, co będzie w przyszłości, czy często będą silne wiatry i czy będzie dużo czasu, żeby potem odpocząć.

Małe ptaszki, które siedziały na gałęziach brzózki miały podobne wątpliwości.

Większe ptaki wyczuły rozterkę młodych i oznajmiły im, że wszystko w przyrodzie rośnie i w czasem staje się większe i silniejsze.

Autor: Adam